مدرسه راهنمایی پسرانه بنیاد فرشچیان یک

رحيم مؤذن زاده که به خاطر اذان مشهور و تاریخی اش در حافظه جمعی ایرانیان و بسیاری از مسلمین جای دارد، در سال 1304 در استان اردبيل در خانواده ای متولد شد که شاید بیش از یک قرن به فعالیت های مذهبی می پرداخته اند. پدرش، مرحوم شيخ عبدالکريم اردبیلی، مؤذن بود و زمانی که در مسجد امام تهران اذان می خواند، صدايش به طور زنده از راديو پخش می شد.
شیخ عبدالکریم اردبیلی، تا سال 1322 در منطقه اردبیل به وعظ و اذان گویی مشغول بود و نخستین بار به خاطر اذانی که در این سال در رادیو گفته بود، شهرت پیدا کرد و سپس تا سال 1326 برنامه سحری رادیو را به صورت زنده، از طریق مسجد امام (مسجد شاه سابق) اجرا می کرد و در سال 1329 از دنیا رفت.

در خانواده مؤذن زاده که اغلب به فعالیت های مذهبی و اذان گویی پرداخته اند، رحیم مؤذن زاده، فرزند ارشد شیخ عبدالکریم است، راه پدر را با جدیت بیشتر پی گرفت و عملاً پس از درگذشت پدرش به جای او قرائت اذان را ادامه داد.

اذان مشهور مؤذن زاده که در گوشه‌ روح الارواح آواز بيات ترک (زند) خوانده شده است، اذانی است که رحيم مؤذن زاده در سال 1334 در ميدان 15 خرداد در استودیوی 6 خوانده است.

به روايت خود مؤذن زاده، او در حالی که روزه‌دار بوده می‌خواسته است اذانی بگويد تا برای فرهنگ ايران و اسلام يادگاری ارزنده باشد. مؤذن زاده برای ضبط اين اذان گوشه‌های مختلفی را می‌آزمايد، اما هيچ کدام مورد پسندش واقع نمی‌شود، تا اين ‌که مناسب ‌ترين گوشه را برای قرائت اذان،‌ روح‌الارواح می‌بيند. ایشان بارها گفته است: "از ضبط اين اثر هميشه يک احساس غرور معنوی در طول سال‌های گذشته با من همراه بوده است و اگر تنها همين ثروت معنوی باقی بماند برای من کافی است".

مؤذن زاده اردبيلی که زمانی در اردبيل زندگی می‌کرد، بعدها به مهر شهر کرج کوچيد و در آنجا ساکن شد. این اذان گوی سرشناس ايرانی، در سن هشتاد سالگی بر اثر بیماری روز پنجشنبه 5 خرداد در تهران دعوت حق را لبیک گفت.

آوای دل نواز اذان استاد بیش از 50 سال است که در هر کوی و برزن این مرز و بوم طنین انداز است و روزه داران در ایام ماه مبارک رمضان طی نیم قرن با این آوا که شنیدنش دل ها را صیقل می دهد، افطار می کنند. روحش شاد.