علی اى كعبه قلوب و اى قلب كعبه!

سيزده رجب ميلاد فرخنده گوهر ولايت در صدف كعبه است. مولودي كه محبتش دلهاي عاشقان فضيلت را روشن ساخته و مولايي كه ولايتش كيمياي دگرگون ساز دلها و زندگيهاست. گنج "علی دوستی" عطيه اي الهي در قلوب شيعيان است.  
سيزده رجب تولد زمزم زلال عترت است. تولدي كه چشمه عبوديت را در جانهاي خفته جوشان مي كند و نورش مشعل فروزان راه رسالت نبي اكرم (ص) است. سيزده رجب آينه حق نما در طليعه
خط ولايت
است. عشق او آينه دل را صفا و جلا مي دهد و ولاي او مرز قبولي طاعات بندگان است.
ای قلب کعبه، شعاع نورت بايد از ميان كعبه طلوع مى كرد كه غير آن لايق آينه دارى تو نبود. نقطه آغاز خلقت زمين مى بايست حركتى روحانى از همان نقطه آغاز كند.

اى نتيجه كعبه
،
منتظران قدومت چشم ها به راهت دوختند، ولى محبّ و محبوب اوّل تو كسى جز پيامبر
(صلى الله عليه و آله) نبود، و تو نيز براى همين چشم به اين جهان گشودى.

اى مولود كعبه، بناى ملكوتى اين خانه ـ كه در بيت المعمور مطاف ملائك است ـ در زمين به دست انبياى اولوالعزم بنيان نهاده شد. خليل حق با فرزندش، خشت خشت آن را به دست خود چيدند و مردم جهان را دعوت عمومى دادند، تا قدمهاى تو بناى ايشان را مبارك گرداند و مردم به زيارت خاك پاى تو آيند.

اى منجى كعبه، انسانيت به لوث بتها آلوده بود. حتّى فراز بيت خداوند هم جهان در انتظار دست خداوند بود كه اصنام را به سجده در آورد، تا سجده كنندگان اصنام، خداى را سجده كنند. اى فرزند كعبه، قدم نيكوى تو بنياد توحيد را استوار نمود و پايه هاى شرك را در هم ريخت و نسلهاى شرك آلود بشر را مژده «لا اله الا الله» آورد.

اى عظيم آسمانها و ملكوتيان، خدايت تبريك مى گويد، انبيا به زيارتت آمده اند، بانوان بهشت در ولادتت حضور يافته اند، ملائک آسمان سلامت رسانده اند، حوران بهشت مجلس آراى جشن ولادت تواند، و پيامبر (صلى الله عليه وآله) در انتظار تو.

اى پدر شيعه، محبّين تو كه خود را خاك پايت مى دانند، در جشن ولادت الهى تو، طوق بندگى به گردن نهاده خود را لايق اين خدمت نمى دانند. دلهايشان در محبّت تو پر مى زند و به گرد تو طواف مى كند و در شعاع نور تو مى سوزد.

اين على بن ابى طالب كدامين وجود قدّيسى است كه هنگام تولّد، سروش غيبى، مادرش، فاطمه بنت اسد را از خانه به بيت الله دعوت مى كند و از بيت الله به درون كعبه اش مى برد؟ و آن گونه مى برد كه همه بدانند خدايش فرا خوانده است!

اى اميرالمؤمنان، خلقت نورانى تو از آدم و عالم چنين مى نمايد كه بايد پاك ترين جاى زمين محل نزول تو باشد. محك توحيد، ولايت توست و براى همين خداوند دُرّ ولايتت را در صدف توحيد كعبه به رخ جهانيان كشيد.

از كعبه حق بانك جلى مى آيد

     آواى خوش لم يزلى مى آيد

بشنو كه سروش وحى حق مى گويد     آغوش گشائيد که على(ع) مى آيد

پروردگارا دست دلم را بگير!

ماه رجب است. ماه زيبايي، خوبي، تلاش و كوشش، آمادگي، ماه انتظار ...
چه زيباست كلمه انتظار كه در جاي جاي فرهنگ اسلامي، مي توان رد و اثري از آن يافت. اگر ماه رمضان را ماه مهماني خداوند بدانيم ماه رجب ماه آمادگي مهمان براي ديدار ميزبان است. يعني ماه انتظار براي شروع يك مهماني و فيض ديدار صاحبخانه هستي، ماه انتظار!
ماه رجب ماه آرايش و پيرايش است. ماه آراستن دل به زينت هاي الهي و پيراستن دل از ناپاكي هاي انساني و آن گاه ديدن ناديدني ها و شنيدن ناشنيدني ها. اَين الرجبيون؟
اين الرجبيون، يعني صداي بلند دعوت به مهماني حضرت حق. نداي دلنشين صاحبخانه در شروع مهماني و گشودن درهاي رحمت و محبت ... يعني بابك مفتوح للراغبين....  حضور محفل انس است و دوستان جمعند.
دروازه هاي مهر و مهرباني باز شده اند و پيامبر رحمت صلي الله عليه و آله و سلم مژده می دهند كه :«اي مردم، ماه خدا همراه با بركت و رحمت و مغفره روي به سمت شما آورده و درهاي رحمت در اين ماه گشوده است، پس كساني كه بعد از گشايش در، آن را مي بندند چه عذري دارند؟»

اكنون كه اين باران رحمت حق جاري است بايد فكري كرد، بايد گام برداشت و خود را در معرض اين قطرات زلال قرار داد و از نسيم حيات بخش اين روزها و ايام، بهره برد.
بايد نخست در دل را به روي دولت گشود تا آن گاه صداي دلنشين دعوتش در اين سرا بپيچد ... اَين الرجبيون ... و اين ندا همان كارت دعوت است به خانه اي كه درهايش گشوده است، به نزد ميزباني كه صفتش كرامت است و بزرگواري، و عادتش خوبي به بدان.

حالا كه خدا ما را به سمت خود خوانده و براي شركت در مهماني اش صدايمان زده، بهتر است كمي به سر و وضع دل خود برسيم که از كثيفي ها و زشتي ها پاك شود. خداوند متعال فرموده است كه «دل حرم من است
گناهان و معاصي عوامل كثيفي و زشتي اين خانه اند. يعني همان چيزهايي كه باعث مي شوند رنگ و بوي خدايي در فضاي دل هاي ما كم شوند و الان بايد به فكر باشيم تا اثر آنها را از در و ديوار دلمان پاك كنيم. براي پاك كردن اين زشتي ها، بهترين راه توبه است و ماه رجب هم يكي از بهترين زمان هاي توبه و بازگشت به سمت خداست.
خوشا به حال آنانکه رجب را از پيشگاه معبود شروع می کنند و به سوی نور می شتابند.

خدايا مرا به راه هدايت شدگان و راه يافتگان هدايت كن و مرا از كساني كه غفلت كردند و دور شدند قرار نده.

کلام ولایت

آنچه در لبنان اتفاق افتاد، حقوق بشر آمريكايى را براي همه معنا كرد و خاورميانه‌اى را كه دولت آمريكا در پى آن است نشان داد. … امروز حزب الله خط مقدم دفاع از امت اسلا‌مى و همه ملتهاى اين منطقه است. … سلام بر ملت لبنان، سلام بر حزب الله پيروز و سلام بر رهبر دلاور و مؤمن عربى سيد حسن نصرالله.
 
رهبر معظم انقلاب 10/5/85

این الرجبیون

ماه مبارک رجب آمده تا دلهای مجذوب را به ميهمانی شعبان ببرد.

رجب واقعاً ماه خداست. ماهی که تلنگری به دلت ميخورد که معبودت را چگونه می پرستی و....

خوشا به حال آنانکه رجب را از پيشگاه معبود شروع کردند و به سوی نور شتافتند.

ماه رجب

 

هلال ماه رجب 1427 قمری، زندگي و تولـدي دوباره را بـه عاشقان نويد مي دهد. ماه رجـب فصل جديدي در كتاب زندگي مي گشايد كه از عطر دل انگيز نيايش سرشار است. پيامبر رحمت (صلي الله عليه و آله) با ديدن هلال ماه مبارك رجب، دست به دعا بر مي داشت و پس از حمد و ثناي الهي، سي بار تكبير و لااله الا اللّه مي گفت و مي فرمود: ماه رجب، ماه استغفار براي امت من است. در اين ماه بسيار طلب آمرزش كنيد كه خداوند آمرزنده مهربان است.

در ماه رجب فرشته اي تا صبح اينگونه ندا مي دهد: خوشا به حال رجبيّون، خوشا به حال آنان كه والايي ماه رجب را دريافته اند، خوشا به حال آنان كه از بركت ماه رجب نصيبي اندوخته اند.

پوينده طريق بندگی و سالك راه ملكوت و رهسپار وادی معرفت و چشم انتظار بهار طاعت و مشتاق دعا و مناجات و مسئلت كه شير روز و زاهدی در دل ظلمت است و با اقليم توحيد آشنايی دارد و از جام محبت و دلدادگی جرعه هايی جانبخش نوشيده و طالب قرب، كرامت، تعالی و فضيلت می باشد گاه رسيدن پر بركت سال همچون رجب، شعبان و رمضان همچون انسان هايی تشنه و مشتاق در انتظار گمشده آشنای خود در اين مواقع بسر می برد تا از آب گوارا و نوشين حيات و معنويت سيراب شده و روح و روان خود را جانی نوين و طيب و طاهر ببخشد و با نظافت خانه دل و آراستن درون، خود را برای ميهمانی خدا و درك ليله القدر ماه مبارك مهيا كند.

آنان كه در وادی مراقبه و شهود در محضر خدای متعال گام برمی دارند چه خوب قدر چنين ايامی را می دانند و بسيار سخت تر و هوشيارتر و جدی تر از دنياطلبان، به دنبال آن هستند تا مبادا سودی فانی و متاعی ارزانی از اين نشئه از دستشان بيرون رود، مراقبند تا نكند نفعی باقی و تجارتی راقی برای آخرت، از كفشان ربوده گردد كه زيان و نقصان را در اين می بينند.

بر كسی كه می خواهد به تصفيه درون بپردازد لازم است كه برای دستيابی به خرسندی خداوند تمامی توش و توان خود را به كار گيرد و برای خالص نمودن اعمال و احوال خويش و مصون نگه داشتن آنها از هر گزندی، در ايام ماه رجب مبادرت ورزد كه اگر بنده ای به اندك عملی به اين شيوه و با اين خصوصيات توفيق يابد او را كفايت می كند، زيرا پاداشی كه پروردگار برای عمل ناب و عاری از آلودگی خودخواهی و شرك و نفاق، در نظر گرفته از حساب و شماره بيرون است.

از امام صادق(ع) نقل شده كه پیامبر ختمی مرتبت، حضرت محمد مصطفی (ص) فرمود:

ماه رجب، ماه خداست در غايت حرمت و فضيلت. اگر کسي روزی از اين ماه را روزه بگيرد خدای را خشنود و شعله غضب الهي را خاموش نموده است و دري از درهاي جهنم به روي او بسته مي شود. رجب ماه استغفار امت من است، پس در اين ماه طلب آمرزش كنيد كه خداوند آمرزنده و مهربان است و رجب را ((اصب)) می گويند زيرا كه رحمت خداوند در اين ماه بر امت من بسيار ريخته می شود، پس بسيار بگوئيد استغفر الله و اسئله التوبه.

 

اولين شب جمعه ماه رجب را ليلة الرغائب نامند. در اين شب ملائك بر زمين نزول مي كنند. براي اين شب عملي از رسول خدا صلي الله عليه و آله ذكر شده است كه فضيلت بسياري دارد و بدين قرار است:

روز پنج شنبه اول آن ماه - در صورت امكان و بلا مانع بودن-  روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد، ما بين نماز مغرب و عشاء دوازده ركعت نماز اقامه شود كه هر دو ركعت به يك سلام ختم مي شود و در هر ركعت يك مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحيد خوانده شود. و چون دوازده ركعت به اتمام رسيد، هفتاد بار ذكر "اللهم صل علي محمد النبي الامي و علي آله" گفته شود. پس از آن در سجده هفتاد بار ذكر "سبوح قدوس رب الملائكة و الروح" گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذكر "رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انك انت العلي الاعظم" گفته شود. در اينجا مي توان حاجت خود را از خداي متعال درخواست نمود. ان شاء الله به استجابت مي رسد.

پيامبر اكرم صلوات الله عليه در فضيلت اين نماز مي فرمايد: كسي كه اين نماز را بخواند، شب اول قبرش خداي متعال ثواب اين نماز را با زيباترين صورت و با روي گشاده و درخشان و با زبان فصيح به سويش مي فرستد. پس او به آن فرد مي گويد: اي حبيب من، بشارت بر تو باد كه از هر شدت و سختي نجات يافتي. ميّت مي پرسد تو كيستي؟ به خدا سوگند كه من صورتي زيباتر از تو نديده ام و كلامي شيرين تر از كلام تو نشنيده ام و بويي، بهتر از بوي تو نبوئيده ام. آن زيباروي پاسخ مي دهد: من ثواب آن نمازي هستم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردي. امشب به نزد تو آمده ام تا حق تو را ادا كنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود و قيامت بر پا شود، من سايه بر سر تو خواهم افكند.