مقایسه تأثیر نوع ارزشیابی (کیفی-کمی) بر میزان اضطراب مدرسه دانش آموزان پایه سوم دبستانهای شهر تهران

سهیلا نیک نژاد

چکيده

تحقیق حاضر با هدف بررسي تأثير نوع ارزشيابي (کيفي- کمّي) به عنوان متغير مستقل برميزان اضطراب مدرسه به عنوان متغير وابسته، در دانش‌‌آموزان پايه سوم ابتدايي شهر تهران انجام شده است. ابزار مورد استفاده در اين تحقيق، آزمون اضطراب مدرسه فيليپس بوده است. رويکرد جديد ارزشيابي کيفي درکشور ما تحت عنوان ارزشيابي توصيفي شناخته شده است. از آنجا که اين طرح در حال حاضر به صورت آزمايشي اجرا مي‌شود، از همه دانش‌‌آموزان پايه سوم شهر تهران که مشمول طرح ارزشيابي توصيفي بودند، آزمون به عمل آمد تعداد اين دانش‌‌آموزان حدود (324) نفر مي‌باشد. گروه گواه شامل دانش‌‌آموزان پايه سوم ابتدايي مدارس مجاور هر يک از مدارس مجري طرح ارزشيابي توصيفي مي‌باشد که از نظر جنسيت و شرايط فرهنگي و اجتماعي با گروه مورد مطالعه هماهنگ مي‌باشد با اين تفاوت که در اين مدارس ارزشيابي توصيفي اجرا نمي‌شود و تعداد اين دانش‌آموزان معادل گرده مورد مطالعه است.

  از آنجا که رويکرد ارزشيابي توصيفي در مدارس مجري حداقل سه سال است که اجرا مي‌شود، اين پژوهش پس رويدادي مي‌باشد. پس از اجراي آزمون داده‌ها با بهره‌گيري از آزمون من ویتنی U و  کروسکال والیس ، مورد تجزیه و تحليل آماري قرار گرفتند. يافته‌هاي تحقيق نشان دادند که ميانگين نمرات گروه ارزشيابي کيفي (توصيفي) ، در مقياس اضطراب مدرسه و در همه خرده مقياس‌هاي اضطراب امتحان، ترس از ابراز وجود، فقدان اعتماد به نفس و واکنش‌هاي فيزيولوژيک پايين‌تر از ميانگين نمرات گروه ارزشيابي کمّي (سنتي)است. تفاوت ميانگين دو گروه به تفکيک نوع ارزشيابي، براي مقياس اضطراب مدرسه و همه خرده مقياس‌هاي  اضطراب مدرسه در سطح کمتر از05/ 0معنا‌دار است به علاوه تفاوت ميانگين دو گروه به تفکيک نوع ارزشيابي براي مقياس اضطراب امتحان و فقدان اعتماد به نفس ، در دختران در سطح معنا‌داري بیشتر از پسران بود.

کليد واژه‌ها: ارزشيابي کيفي (توصيفي) – ارزشيابي کمي- اضطراب مدرسه